tag:blogger.com,1999:blog-7407239216384100022011-09-27T22:27:24.520+05:30கவிதையும் கவிதை சார்ந்த இடமும்...காவிரி நாடன்http://www.blogger.com/profile/15071414390638066436noreply@blogger.comBlogger31100tag:blogger.com,1999:blog-740723921638410002.post-56328817386339245512009-12-04T12:20:00.001+05:302009-12-04T12:20:49.645+05:30<b>காயங்கள் குணமாகும்</b><br /><br />மகனே<br />என் ராசா<br />நாட்டோட முதுகெலும்புன்னு சொல்லுறாங்க<br />ஆனா சாபம் புடிச்ச பொழப்பய்யா<br />நம்ம பொழப்பு<br /><br />கண்ணே கொஞ்சம் பொறுத்துக்கோ<br />காயங்கள் சீக்கிரமே குணமாகும்<br /><br />நான் தடவி பாக்கும் உன் சரீரம்<br />நித்தம் முத்தங்கானும் உன் விரலு<br />வழியல துடிக்குதாய்யா ?<br />என் நெஞ்சு அடைக்குதய்யா<br /><br />உன் வலி சுமக்கும் ஒரு வழியிருந்தா.....<br />காலத்துக்கும் சுமப்பேனே .<br /><br />மாத்து துணிக்கே வழியில்ல<br />மருந்துக்கு எங்க போவேன் ?<br /><br />உனக்கொரு மத்தாப்பு வாங்கி தர<br />ஒரு மாசம் வெத்தலைய ஒழிச்சேனய்யா<br /><br />யாரோ போட்ட துணி<br />தொவச்சு, சாயம் போட்டு<br />கொறச்ச வெலைக்கு சந்தையில வித்தாங்க .........<br />ஓடிப்புடிச்சு ஒன்னளவு ஒருசோடி வாங்கியாந்தேன்<br /><br />ஏழை வூட்டு அடுப்பு போல<br />பொசு பொசுன்னு புகை வருமே<br />பாம்பு மாத்தர கொஞ்சம்<br />சந்தையிலே பொருக்கியாந்தேன்....<br /><br />நேரம் செண்டா கல்லா இருகிபோகும் சிலேபி நாலு ....<br />சுடச்சுட கெளறிபோட்ட பூந்தி நாலு ....<br />மிச்சத்துக்கு காராசேவு ....<br />விடிகாத்தால உனக்கு தர வீட்டுக்குள்ள ஒளிச்சு வெச்சேன் .<br /><br /><br />பண்டிகைக்கு மொதநா ராத்திரி ......<br /><br />வகவகயா மத்தாப்பு ......<br /> - நின்னு வேடிக்க பாத்துக்கிட்ட.<br />விட்டு விட்டு வெடி சத்தம் ....<br /> -காத பயத்தோட போத்திக்கிட்ட.<br />விதவிதமா வானவேடிக்கை .....<br /> -அப்பப்ப அண்ணாந்து பாத்துக்கிட்ட .<br /><br />வேடிக்க பாத்துக்கிட்டே விரல் புடிச்சு<br />ராவெல்லாம் சுத்தி வந்த ....<br /><br />மச்சு வூட்டுகாரங்க<br />உடச்ச மத்தாப்பும் ...உதிர்ந்த வெடியும் சும்மா கொடுக்க<br />புடிவாதமா மறுத்து ..மானங்காத்து<br />என் பின்ன மறஞ்சு நின்ன .....<br /><br />வாசலிலே தல வெச்சு அப்படியே தூங்கி போன<br />வெடிச்சத்தம் கேட்டு வெரசா எழுந்து<br />வெந்நீ வெச்சு எண்ணை தேச்சு<br />வெளிநாட்டு தொரை போல உடுத்தி வந்த ....<br /><br /><br />என் கண்ணே பட்டுடுச்சா என் ராசா<br /><br /><br />வாங்கி தந்த பட்டாச<br />சிக்கனமா நீ வெடிச்சும் ...<br />சீக்கிரமா தீந்து போச்சு<br />உன் ஆசை கொஞ்சம் மீந்து போச்சு ....<br /><br />கடைசியா எங்கிட்ட பத்து ரூவா<br />கெஞ்சி கெஞ்சி வாங்கி<br />பட்டாசு கடையில<br />மிச்சம் மீதி , உதிரி வெடி , ஓட்ட வொடசல்<br />பையோட வாங்கியாந்த....<br /><br />உதிரிவெடி...ஒத்தவெடி...ஒன்னும் வெடிக்கலையே...<br />ஏழை வாழ்க்கை போல எல்லாம் பொய்யாச்சு....<br /><br />ஆனா வேகங்கொறையாம<br />மனசு விடாம ஒன்னு செஞ்ச ...<br /><br />உதிரிவெடி ,ஓலவெடி மிச்சம் மீதி உதிர்த்து போட<br />கெடச்சது கை நெறைய கந்தக தூளு<br />கடுதாசியில மடுச்சு .....திரி ஒன்னு புடுச்சு .....<br />நீயே வெடி செஞ்ச ...<br />ஓடிபோயி பத்தி கொளுத்தி...சரியா திரியில நெருப்பு வெச்ச ....<br />ஆனா<br />பாழப்போன பட்டாசு மட்டும் வெடிக்கலையே......<br /><br />கொஞ்சமும் அசராம அலுங்காம குலுங்காம .......<br />மெல்ல கிட்ட போயி , லேசா அசச்சு விட்ட<br />கந்தகம் பத்திக்கிச்சு<br />உன் உடம்பு பட்டுபோச்சே !<br /><br />சீக்கிரம் ஆறாதைய்யா......<br />தீக்காயம் சீக்கிரம் ஆறாதே !<br /><br />பேனா மையக் கொட்டி<br />ஒடம்பெல்லாம் தொட்டு வெச்சேன்<br />மிச்சத்துக்கு மாவு பத்து போட்டு வெச்சேன் .....<br /><br />மகனே நீ தூங்கு !<br />வலியோட தூங்கு ......<br />வலி மரத்து போகும் ....<br />வறுமையோட வாழ்க்கையும் பழகி போகும் .....<br /><br />கண்ணே கொஞ்சம் பொறுத்துக்க ....<br />சீக்கிரமா கொணமாகும்...<br />காயங்கள் நம்ம வாழ்க்கை போலல்ல .....<br />சீக்கிரமே குணமாகும் ......<br /><br />( அந்த கண்களில் கசிவது கண்ணீரல்ல ....... நிறமற்ற இரத்தமென்று உணர்ந்த ஓர் இரவில் பிறந்த தாலாட்டு கவிதை இது )<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740723921638410002-5632881738633924551?l=iniyanin.blogspot.com' alt='' /></div>காவிரி நாடன்http://www.blogger.com/profile/15071414390638066436noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740723921638410002.post-73624745160545846282008-09-02T01:00:00.002+05:302009-07-20T21:37:26.342+05:30இன்னும் என் நினைவிருக்கிறதா அம்மா ?<br /><br />எங்கே தொலைத்தாயம்மா - என்னை<br />எங்கே தொலைத்தாய்<br /><br />சந்தைகளில் தொலைத்தாயா -<br />திருவிழாக்களில் மறந்தாயா -<br />திருடனேதும் பறித்தானா ?<br /><br />எங்கே தொலைத்தாயம்மா - என்னை<br />எங்கே தொலைத்தாய் ?<br /><br />சாலைகளில் சில மாலைகளில்<br />தாயின் விரல் கோர்த்து நடக்கும் பிள்ளைகள்...<br />நானும் விரல்பிடிக்க மறந்தேனோ -<br />உன்னை தொலைத்தேனோ ?<br />நீயாவது என் கரம் பிடித்திருக்க கூடாதா ?<br /><br />உன் மடி மீது<br />தலை சாய்த்ததில்லை<br /><br />உன் நெற்றி முத்தம்<br />ருசித்ததில்லை<br /><br />உன் உள்ளங்கை சூடு<br />என் கன்னங்கள் உணர்ந்ததில்லை<br /><br />என் தலை கோதும் உன் விரல்கள்<br />பற்றி விளையாடியதில்லை<br /><br />உன் சேலைகளில்<br />ஒளிந்து விளையாடியதில்லை<br /><br />உன் விரல் ருசி<br />என் உதடுகள் அறிந்ததில்லை<br /><br />ஒரு முறையேனும் ஊட்டி விடுவாயா ?<br />அம்மா...<br />அது விசமென்றாலும் சம்மதம்.<br /><br />என்றேனும் சாலைகளில் சந்தித்தால்...<br />அடையாளம் காண்பாயா - இல்லை<br />கடந்து செல்வாயா ?<br /><br />காலம் சம்மதிக்குமா அம்மா<br />நம் சந்திப்பிற்கு...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740723921638410002-7362474516054584628?l=iniyanin.blogspot.com' alt='' /></div>காவிரி நாடன்http://www.blogger.com/profile/15071414390638066436noreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-740723921638410002.post-78492342042038013032008-09-02T00:02:00.000+05:302008-09-02T00:36:05.082+05:30முதன் முதலாய் சந்தித்தோம்<br />காற்று கலைத்த ஒற்றை முடி<br />கதிர் கலைத்த இன்முகம்<br />அச்சம் குடித்த பார்வைகள்<br />தயக்கம் படிந்த வார்த்தைகள்<br />ஒற்றை புன்னகையில் விடைபெற்றோம்<br /><br /><br />மாலைகளில் சந்தித்தோம்<br />கவிதை நூல்கள் பகிர்ந்தோம்<br />ரசனைகள் அறிந்தோம்<br />பொறாமை கண்கள் பெற்றோம்<br />புன்னகைத்தோம் -<br />மீண்டும் மீண்டும் விடைபெற்றோம்<br /><br /><br />கருத்து வேற்றுமை கொண்டோம் -<br />என் கருத்துக்கு நீயும்<br />உன் கருத்துக்கு நானும் உருமாறினோம்<br />நமக்காக<br />நம் கருதுக்களோடே வேற்றுமை கொண்டோம்<br />தனிமைகளில் புன்னகைத்தோம்<br /><br /><br />விமர்சனங்களால் கிழிந்தோம்<br />விமர்சனங்களை கிழித்தோம்<br />சில விழிகளில் விழுந்தோம்<br />பல வலிகளில் விழித்தோம்<br /><br /><br />நட்பின் மீதான பாசம்<br />தைரியத்தின் தலை கொய்தது<br />நாகரிகத்தின் உச்சம்<br />நம் நேசம் புதைத்தது<br /><br /><br />புரியாத மௌனங்கள்<br />சொல்லாத வார்த்தைகள்<br />சூழ்நிலையின் சூழ்ச்சிகள்<br />பொருளாதார வீழ்ச்சிகள்<br />நாம் கொண்டது நட்பென்று<br />சத்தியம் செய்தது<br /><br /><br />எனக்காக நீயும் உனக்காக நானும்<br />பொய்யென்று அறிந்தும்<br />நட்பென்றே மௌனித்தோம்<br />வெறறு புன்னகையோடு விடைபெற்றோம்<br /><br /><br />அந்தி மாலையில்<br />கன்னங்களில் கண்ணீரும்.....<br />சாலைகளில் பாதங்களும்......<br /><br />வடிந்த கண்ணீர் துளியொன்று<br />பாதம் நனைத்தது மௌனத்தோடு...<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/740723921638410002-7849234204203801303?l=iniyanin.blogspot.com' alt='' /></div>காவிரி நாடன்http://www.blogger.com/profile/15071414390638066436noreply@blogger.com2